Front statyczny
HTML, CSS i JavaScript bez frameworka i bez kroku budowania, na kodzie prototypu ministra. Działa z dysku i z dowolnego hostingu plików. Wszystkie zasoby są lokalne, bez CDN. Polityka CSP: skrypty tylko z własnej domeny.
Pokaz: dzwoni oszust, trzy dotknięcia
mObywatel Challenge 2026 · zgłoszenie
Pełny mObywatel na otwartym kodzie prototypu ministra, w którym połączenie i pismo od urzędu widać w aplikacji, zanim odbierzesz, więc czego tu nie widać, to nie urząd.
Działa bez logowania, także w oknie prywatnym. Dokumenty to wzory, wszystkie dane są fikcyjne. Aplikację można też otworzyć na pełnym ekranie.
19 ekranów i funkcji. Przewijaj: telefon obok sam przechodzi na opisywany ekran. Każdy opis kończą cztery głosy rady z rejestru uzasadnień.
Ekran 1 z 19E01 E31 F01 F22
Start wygląda jak mObywatel: mDowód, legitymacja, mPrawo jazdy, Karta Dużej Rodziny i pojazdy, każdy dokument z dopiskiem WZÓR. Nad kartami stoi baner "Dzwoni ktoś z urzędu?", pod nimi trzy skróty i pole "Co chcesz załatwić?", a na dole pięć zakładek.
Pierwsza wersja zaczynała się tak samo jak prototyp ministra i symulowane jury uznało ją za "ten sam prototyp z paskiem zakładek". Rada przeniosła wyróżnik na pierwszy ekran, a osobą na start została Halina (84 lata), bo dla niej moduł ochrony znaczy najwięcej.
U ministra start to stos kart i pole rozmowy, bez nawigacji i katalogu, więc nie widać, czego aplikacja nie umie. W tym samym pomiarze 0 ze 118 celów dotyku ma tu mniej niż 44 px; u ministra 70 z 82.
Źródło: narzedzia/wyniki/pomiar-2026-11-17.json
Ekran 2 z 19E02 E29 F08 F89
Po dotknięciu karty widać pełny dokument z zegarem, statusem "Dokument ważny" i grafiką z dopiskiem WZÓR. Numer PESEL jest w masce; pełny pojawia się po "Pokaż PESEL" na 30 sekund, a obok są "Powiększ dane", "Przeczytaj na głos" i "Kto sprawdzał ten dokument".
Specjalista bezpieczeństwa założył weto: pełny PESEL nie może stać w portfelu, na grafice karty ani w etykiecie dla czytnika ekranu. Weto zdjęto dopiero po teście, który sprawdza, że w tekście portfela i każdego dokumentu nie ma 11 cyfr z rzędu.
W danych pokazu ministra numer stoi na karcie jawnie: line:'PESEL 91071427765' (mockup/osoby.js, dane fikcyjne). Tu przechodzi test "bez 11 cyfr" dla wszystkich pięciu osób.
Źródło: testy/przeglad2.mjs
Ekran 3 z 19E31 F17 F15
Dotknięcie banera otwiera ekran Urząd do Ciebie z czerwoną ramką "Tego połączenia tu nie ma". Aplikacja nie widzi tej rozmowy, więc to nie urząd: obok są "Zamroź dowód i PESEL", "Zgłoś do CERT Polska" i "Rozłączam się".
Rada szukała rzeczy spoza listy kierunków organizatora. Research bezpieczeństwa: według CERT Polska w 2025 roku było 260 783 incydentów, z czego 97% to oszustwa, a oszust działa telefonem i presją czasu. Odpowiedź rady: dziś tylko obywatel udowadnia, kim jest; tu pierwszy legitymuje się urząd.
Prototyp ministra nie ma ochrony przed kimś, kto podaje się za urząd. Najbliżej jest analiza podejrzanego SMS-a w rozmowie. Tu od banera do zamrożonego dowodu i PESEL są 2 dotknięcia.
Źródło: raporty/raport-bezp.md, testy/jury.mjs
Ekran 4 z 19E05 F17 F69
Gdy dzwoni prawdziwy urząd, w aplikacji jest to widać przed odebraniem: plakietka "Zweryfikowany nadawca", sprawa i hasło, które urzędnik musi powiedzieć pierwszy. List polecony ma kod na kopercie, ten sam co w aplikacji. Czego tu nie widać, to nie urząd.
To jedno zdanie, które da się powtórzyć babci przez telefon, i zasada, którą da się sprawdzić bez wiedzy technicznej. Ekran ma też rozwijaną część "Co trzeba zmienić w prawie": cztery ustawy i kierunek zmiany, bo taka usługa wymaga decyzji ustawodawcy.
U ministra rozmowa z ZUS to e-wizyta umawiana w czacie, bez sposobu na sprawdzenie, czy dzwoniący naprawdę jest z ZUS. Tu weryfikuje się urząd, nie obywatel.
Źródło: aplikacja: ekran Urząd do Ciebie
Ekran 5 z 19F15 F16 E07 F67
"Zamroź dowód i PESEL" blokuje dowód na 14 dni i zastrzega PESEL bez dodatkowych pytań, bo to czynność ochronna i odwracalna. Odmrożenie zawsze zaczyna się pytaniem: "Czy ktoś teraz mówi Ci przez telefon, co kliknąć?". Odpowiedź "tak" odkłada odmrożenie o godzinę i powiadamia bliską osobę.
Oszust nie musi zamrażać, musi skłonić ofiarę do odmrożenia. Dlatego tarcie jest asymetryczne: ochrona za darmo, cofnięcie ochrony z pytaniem i zwłoką. O zwłoce decyduje kod serwera, nie model, co sprawdza test na atrapie API.
U ministra cofnięcie zastrzeżenia PESEL to zwykła akcja z kartą i animacją Face ID, a polecenie dla modelu każe nie pytać w tekście "czy potwierdzasz?" (serwer/agent.py).
Źródło: aplikacja/TESTY.md
Ekran 6 z 19F18 E24 F92 F82 F68
Każda osoba z pokazu ma jedną bliską osobę; u Haliny to córka Ewa. Ewa dostaje powiadomienie o zamrożeniu, może sama zamrozić i wstrzymać odmrażanie na 24 godziny, ale odmrozić nie może i w jej widoku jest 0 pól danych. Pokaz na dwóch telefonach pokazuje oba ekrany na tym samym stanie.
Większość zgłoszeń zrobi zdalną pomoc albo pełnomocnika z dostępem do danych, czyli nową furtkę dla oszusta "na wnuczka". Rada wybrała rolę drugiego klucza: bliska osoba chroni, a gdy Halina pozwoli, przygotowuje sprawę, którą Halina zatwierdza własnym podpisem.
Prototyp ministra nie ma pomocy bliskiej osoby ani trybu seniora. Tu rola ma pięć wierszy "tak albo nie", a odwołanie to jeden przycisk.
Źródło: raporty/raport-bezp.md
Ekran 7 z 19F36 F90 E21 E22
Skrót "Zgubiony portfel" zadaje jedno pytanie: "Co się stało z portfelem?". "Zgubił się, może się znaleźć" prowadzi do zastrzeżenia i blokady dowodu, "Ktoś go ukradł" dokłada na tej samej karcie zastrzeżenie PESEL. Karta wyniku pokazuje licznik dotknięć i sekund obok wyniku ministra.
To sprawa, którą minister wybrał na swój wyróżnik, więc tu porównanie jest najuczciwsze. Symulowane jury wytknęło pierwszej wersji pytanie bez skutku; teraz odpowiedź zmienia czynność, a unieważnienie, które jest na zawsze, nigdy nie idzie w pakiecie z blokadą.
Ten sam skrypt, ta sama przeglądarka: do zablokowanego dowodu u ministra 5 dotknięć i 7,8 s, tu 4 dotknięcia i 6,7 s. Do zastrzeżonego PESEL u ministra 7 dotknięć, tu 2 z zakładki Urząd.
Źródło: narzedzia/wyniki/pomiar-2026-11-17.json
Ekran 8 z 19E03 F09 F86 F13
Zakładka Sprawy to wyszukiwarka odporna na literówki i brak ogonków, siedem grup i pełna lista. Liczba jest jedna w całej aplikacji: 66 spraw, z czego 30 załatwisz do końca, a 36 sprawdzisz albo wskażemy, gdzie je załatwić.
Research UX: ludzie lepiej wybierają, niż piszą, a czat jako jedyne wejście ukrywa, czego aplikacja nie umie. Katalog jest tą samą listą, z której korzysta rozpoznawanie zdań, więc klikanie i pisanie prowadzą w to samo miejsce.
Wersja przeglądarkowa ministra zna 15 przebiegów; resztę zdań kończy "Tego w tej wersji jeszcze nie załatwię" (mockup/scenarios.js). Tu wszystkie 66 spraw działa bez serwera, sprawdzone w 340 przebiegach (66 spraw razy 5 osób).
Źródło: testy/wszystkie-sprawy.mjs, aplikacja/TESTY.md
Ekran 9 z 19E04 F10 F11 F44
Zdanie "chce zmienic miejsce glosowania", wpisane bez ogonków, od razu uruchamia właściwą sprawę. Rozpoznawanie działa w przeglądarce, bez serwera i bez modelu. Niepewne zdanie dostaje pytanie z dwiema albo trzema propozycjami, nigdy losową sprawę.
Rada nie chciała, żeby interfejs zależał od jakości modelu. Reguły po polsku rozpoznają sprawę, a model w trybie na żywo dostaje już tylko jej narzędzia. Niepewność zamiast zgadywania: słabe dopasowanie daje wybór i nigdy nie uruchamia czynności ze skutkiem.
Na tych samych 204 zdaniach testowych prototyp ministra w przeglądarce odmawia 143 razy, ta aplikacja 0 razy. Rozpoznanie trwa średnio 2,29 ms na zdanie.
Źródło: narzedzia/wyniki/pomiar-2026-11-17.json
Ekran 10 z 19F33 E17 F34 F35
Paszportu dla dorosłego nie wyrobisz w aplikacji, więc asystent mówi to w pierwszym zdaniu i od razu pokazuje, gdzie to załatwić, co przygotować i ile to kosztuje. Pod spodem jest karta usługi z oficjalnego spisu 1618 kart gov.pl i biznes.gov.pl, z adresem karty i datą aktualizacji.
Odmowa jest gorsza niż "nie tutaj, ale tam". Lista spraw, których nie załatwia się w aplikacji, pochodzi z serwera ministra; rada przeniosła ją do przeglądarki razem ze spisem kart usług, żeby działała bez serwera.
U ministra wiedza z kart usług działa tylko na serwerze (serwer/wiedza.py). Wersja przeglądarkowa na takie pytanie odpowiada odmową.
Źródło: aplikacja/karty-govpl.js
Ekran 11 z 19F12 E21 E22 A11 A12
Każda czynność ma kartę z danymi z rejestru i trzema wierszami: "Co się stanie", "Czy da się cofnąć" słowem i ikoną, "Ile kosztuje". Przycisk nazywa skutek. Czynność, która jest na zawsze, ma ceglasty przycisk, osobny ekran z przytrzymaniem przez 3 sekundy i 5 sekund na "Cofnij".
Research UX: potwierdzaj tylko to, czego nie da się cofnąć, a przyciski nazywaj skutkiem. Treść karty buduje kod z tabeli spraw, nigdy model, więc model nie może napisać, że coś da się cofnąć, gdy się nie da.
Karta ministra ma dane i źródło rejestru, ale nie mówi, czy da się cofnąć ani ile kosztuje, a blokada i unieważnienie wyglądają tak samo. Symulowany Janusz Cieszyński o tej karcie: "jest lepsza od mojej i ją ukradnę".
Źródło: burza/surowe/jury.md
Ekran 12 z 19F55 E19
Pod każdą kartą potwierdzenia jest "Wyjaśnij prościej". Pojawia się niebieska karta "Prostymi słowami": co to jest, co się stanie, czy da się cofnąć, ile zapłacę, co teraz. Przyciski "Anuluj" i potwierdzenia zostają aktywne.
Research seniorów (Lancaster University, 2018): starsi odrzucają technologię głównie z obawy, że coś zepsują. Zdanie "Dopóki nie dotkniesz przycisku, nic się nie stanie" zdejmuje ten strach. Model może dopisać wyjaśnienie, ale pola o cofnięciu i koszcie zawsze pochodzą z kodu.
Prototyp ministra nie ma prostego języka na żądanie ani trybu seniora (rozbiór prototypu, słabość 8).
Źródło: raporty/raport-seniorzy.md
Ekran 13 z 19E16 F54 E19 E20
Skrzynka e-Doręczeń to osobny ekran: każde pismo ma nadawcę, termin i plakietkę "Zweryfikowany nadawca". "Wyjaśnij prosto" daje kartę: co to za pismo, co muszę zrobić, do kiedy i co, jeśli nic nie zrobię, z kwotami opisanymi słowami i cytatem z pisma.
Skrzynka jest ekranem, a nie kolejną rozmową, a każde pismo ma jasne "co dalej": odpowiedz, przypomnij albo nic nie rób. Termin i kwotę zawsze przepisuje kod z treści pisma; gdy model poda datę albo kwotę, której w piśmie nie ma, jego odpowiedź jest odrzucana i zostaje gotowe uproszczenie.
U ministra pismo z e-Doręczeń otwiera się jako kolejna rozmowa, bez prostego języka. Tu skrzynka jest ekranem, a rozmowa startuje dopiero po "Wyjaśnij prosto" albo "Przygotuj odpowiedź".
Źródło: aplikacja: skrzynka e-Doręczeń
Ekran 14 z 19E23 F66 F65 F88
Dziennik pokazuje każdy dostęp: kto, kiedy, jakie pola, po co i z jakiego rejestru, z przyciskiem "Zgłoś nadużycie". Wpis podejrzany, na przykład firma pożyczkowa sprawdzająca PESEL o 23:58, ma czerwoną ramkę. Na dole są czynności asystenta z tej sesji z kodem zgody i "Cofnij".
Jedna oś czasu dla dostępów instytucji, przekazanych danych i czynności asystenta. Model dziennika nie widzi; czynność trafia tu po zgodzie, z tym samym kodem, który był na karcie potwierdzenia.
Prototyp ministra nie ma dziennika dostępów, a jego serwer zapisuje treść rozmów w pliku serwer/agent.log. Tu dziennik serwera ma tylko rodzaj zdarzenia, czas, nazwę narzędzia i liczniki.
Źródło: aplikacja/serwer/server.py (LOG_POLA)
Ekran 15 z 19E11 E12 F63 F64 F23
"Potwierdź swoje dane" skanuje znak mObywatela odbiorcy i pokazuje ekran zgody. Każde pole można odznaczyć osobno, a pola, których odbiorca nie potrzebuje, są odznaczone na starcie. Przycisk mówi, ile pól pójdzie, na przykład "Udostępnij 1 pole".
Znak zamiast kodu QR to dobry pomysł ministra i zostaje. Rada dołożyła zasadę minimum danych i jedną regułę: zielony znaczek "zweryfikowany" daje lista odbiorców, nigdy nazwa, którą odbiorca wpisał sam.
U ministra ekran zgody zna tylko "Odmów" albo "Udostępnij dane" dla całego zakresu, a nad listą stoi nazwa, którą odbiorca podał sam (mockup/znak.js, pConsent). Tu wypożyczalnia nie dostaje PESEL ani adresu, a odbiorca spoza listy dostaje czerwoną ramkę.
Źródło: aplikacja: ekran zgody znaku
Ekran 16 z 19F19 F70 F71 A06 E27
Jeden przełącznik w nagłówku powiększa całą aplikację o jedną czwartą: tekst od 20 px, cele dotyku od 60 px, portfel jako lista. W rozmowie na ekranie zostaje jedno pytanie naraz, a przy każdej odpowiedzi jest "Przeczytaj na głos". Żadna funkcja nie znika.
Specjalista od seniorów postawił weto: tryb prosty, który ucina nazwy albo chowa funkcje, jest gorszy niż żaden. Hamulec i karta potwierdzenia są w nim te same, a polecenie dla modelu w trybie prostym prosi o krótkie zdania.
U ministra najmniejszy tekst ma 12 px, a 85 ze 103 fragmentów tekstu jest mniejszych niż 16 px. Tu najmniejszy tekst ma 14 px (tylko plakietka WZÓR i źródło danych), a w trybie prostym 20 px.
Źródło: narzedzia/wyniki/pomiar-2026-11-17.json
Ekran 17 z 19E28 F39 F83
Skrót z ekranu głównego nie każe pisać. Pyta: dzwoni ktoś z banku albo urzędu, dziwny SMS, pismo, którego nie rozumiem, ktoś sprawdzał moje dane, zginął portfel. Każda odpowiedź prowadzi prosto do właściwego miejsca.
Osoba w stresie wybiera to, co się stało, a nie nazwę funkcji. Telefon od "banku" prowadzi wprost do sprawdzenia połączenia i zamrożenia, a dziwny SMS do analizy podejrzanej wiadomości.
U ministra osoba w stresie musi sama ułożyć zdanie dla asystenta, a wersja przeglądarkowa rozumie tylko część takich zdań.
Źródło: aplikacja: skrót "Coś mnie niepokoi"
Ekran 18 z 19E25 F72 F28
Ekran "Porównaj z prototypem ministra" pokazuje te same sprawy zmierzone tą samą miarą: cele dotyku, najmniejszy tekst, sprawy bez serwera, odmowy, dotknięcia przy zgubionym portfelu. Pod tabelą jest opis metody.
Konkurs wprost zaprasza do porównania, więc porównanie jest częścią produktu, nie slajdem. Liczby zapisuje skrypt narzedzia/pomiar.mjs; ekran i ta strona czytają ten sam plik wyniku.
Żadna liczba nie jest wpisana ręcznie. Gdzie przewagi nie ma, ekran mówi to wprost: trafności prawdziwego modelu nikt jeszcze nie zmierzył.
Źródło: aplikacja/pomiar-wynik.js
Ekran 19 z 19E18 F14 F85 F53
Nad rozmową stoi stały wskaźnik "Odpowiada: ..." z nazwą modelu podaną przez serwer albo z napisem "scenariusz pokazowy". Ekran "Jak to działa" pokazuje pięć kroków jednej sprawy i mówi, który robi model, ile narzędzi dostaje i czego nie widzi.
Research UX: w pilotażu GOV.UK Chat użytkownicy lekceważyli ryzyko błędu, bo ufali marce państwa. Dlatego asystent nie może być czarną skrzynką, a nazwa modelu nie jest wpisana na stałe.
U ministra po przełączeniu na model zgodny z API OpenAI, na przykład Bielika, znikają głos i tłumaczenie, a w każdym zapytaniu idą wszystkie narzędzia. Tu model dostaje najwyżej 6 narzędzi sprawy, a głos zostaje dzięki mowie przeglądarki.
Źródło: raporty/raport-ux.md, aplikacja/serwer/router.py
Od odczytu regulaminu do symulowanego jury, w siedmiu krokach. Autor zgłoszenia: Antoni, Soft Synergy.
Uczciwie: specjaliści rady i jurorzy to role odegrane przez agentów AI na podstawie zebranych źródeł. Kierunek wyznaczał i decyzje zatwierdzał autor. Trafności prawdziwego polskiego modelu jeszcze nie zmierzyliśmy; polecenie pomiaru jest gotowe.
Front działa sam, serwer jest dodatkiem. Gdy serwer albo model nie odpowiada, ta sama sprawa kończy się scenariuszem, bez komunikatu o błędzie.
HTML, CSS i JavaScript bez frameworka i bez kroku budowania, na kodzie prototypu ministra. Działa z dysku i z dowolnego hostingu plików. Wszystkie zasoby są lokalne, bez CDN. Polityka CSP: skrypty tylko z własnej domeny.
rozpoznaj.js: małe litery, bez ogonków, rdzenie słów z jedną literówką na słowo, reguły dla par podobnych spraw. 204 z 204 zdań testowych, 0 odmów, średnio 2,3 ms na zdanie. Do tego 1618 kart usług gov.pl i biznes.gov.pl w przeglądarce.
Python, tylko biblioteka standardowa. Podaje front i API pod tą samą domeną: /api/health, /api/agent (rozmowa z narzędziami), /api/uprosc (prosty język), /api/tts i /api/stt (głos). Front woła wyłącznie względne adresy /api/.
serwer/router.py rozpoznaje sprawę tymi samymi regułami co przeglądarka i daje modelowi najwyżej 6 narzędzi tej sprawy zamiast 66. Mediana polecenia spada z 12,3 do 4,3 tys. znaków, co jest warunkiem dla małego polskiego modelu. Argumenty każdego wywołania sprawdza kod według schematu.
Na żywo ta publikacja używa modelu zastępczego qwen/qwen3.8-flash przez OpenRouter (API zgodne z OpenAI). Nazwę modelu, który właśnie odpowiada, aplikacja pokazuje nad rozmową. Architektura jest gotowa pod Bielika (rozmowa i narzędzia) i PLLuM (prosty język); ich trafności jeszcze nie zmierzyliśmy.
W pliku .env serwera, bez zmian we froncie:
OPENAI_BASE_URL=http://127.0.0.1:8000/v1
MODEL=speakleash/Bielik-11B-v2.3-Instruct
MODEL_UPROSC=CYFRAGOVPL/PLLuM-12B-instruct
UPROSC_BASE_URL=http://127.0.0.1:8001/v1Bielik z vLLM: vllm serve speakleash/Bielik-11B-v2.3-Instruct --enable-auto-tool-choice --tool-call-parser hermes. Wywołania w formacie Bielika (<tool_call> w treści) serwer zamienia na prawdziwe.
Front pyta /api/health. Brak odpowiedzi oznacza scenariusze w przeglądarce. Na żywo: 20 s ciszy modelu (MODEL_TIMEOUT) albo dwie nieudane naprawy wywołania (NAPRAWY_MAX) i tę samą sprawę kończy scenariusz. Głos przy modelu bez własnej syntezy mowy daje mowa przeglądarki.
Kolory 1:1 z systemu projektowego mobywatel.gov.pl w jednym pliku tokenów. Zasada: kobalt działa, rubin reprezentuje, cegła ostrzega. Czerwień marki nigdy nie jest przyciskiem. Kontrast tekstu do tła co najmniej 4,5:1, także w ciemnym motywie.
31 ekranów w pięciu strefach ze strzałkami przepływów, pod nimi 94 funkcji i 12 animacji pogrupowanych według etapu budowy. Dane pochodzą z rejestru (REJESTR.md). Przeciągnij, żeby przesunąć, kółkiem albo przyciskami przybliż. Dotknij karteczki, żeby zobaczyć opis i głosy rady.
Rozbiór prototypu ministra (osobna tablica)57 zrzutów ekranów, funkcje, słabości i mocne strony prototypu, od którego zaczęliśmy.
Oba prototypy zmierzył ten sam skrypt (narzedzia/pomiar.mjs) w Chrome 157.0.8103.78, bez okna, w oknie 390 na 844 px, 17.11.2026. Czas liczony z 1 s na przeczytanie przed każdym dotknięciem, po obu stronach tak samo.
| Miara | Prototyp ministra | To zgłoszenie | Skąd liczba |
|---|---|---|---|
| Zgubiony portfel do zablokowanego dowodu | 5 dotknięć, 7,8 s | 4 dotknięcia, 6,7 s | pomiar, pole blokada |
| Zgubiony portfel do zastrzeżonego PESEL | 7 dotknięć | 2 dotknięcia (zakładka Urząd) | pomiar, pole portfel |
| Cele dotyku mniejsze niż 44 px | 85,4% (70 z 82) | 0% (0 z 118) | pomiar, pole cele |
| Najmniejszy cel dotyku | 28,6 px | 48 px | pomiar, pole cele |
| Najmniejszy tekst | 12 px | 14 px (tylko WZÓR i źródło danych) | pomiar, pole tekst |
| Fragmenty tekstu mniejsze niż 16 px | 85 z 103 | 15 z 161 | pomiar, pole tekst |
| Sprawy działające bez serwera | 15 przebiegów | 66 z 66 spraw katalogu | pomiar i katalog.js |
| Zdania z odmową (na 204 zdań testowych) | 143 | 0 | pomiar, pole sprawy |
| Karta: czy da się cofnąć i ile kosztuje | brak | przy każdej czynności | kod obu prototypów |
| Trafność prawdziwego modelu na żywo | nie dotyczy | jeszcze nie zmierzono | pomiar-zywo.js: brak wyniku |
Ten prototyp stoi na otwartym kodzie mObywatel.ai, który napisał Janusz Cieszyński. Dostaliśmy działający portfel dokumentów, asystenta z prawdziwymi narzędziami, wiedzę urzędową w poleceniu dla modelu i wysoko zawieszoną poprzeczkę. Otwarcie kodu sprawiło, że można było nie zaczynać od zera, tylko iść dalej. Zachowaliśmy kartę potwierdzenia ze źródłem danych, znak mObywatela zamiast kodu QR i cztery osoby z pokazu, a gdzie oryginał jest mocniejszy, mówimy to wprost w aplikacji, na ekranie "O prototypie".